Nou dan gaan we naar de speeltuin

De speeltuin, beter bekend als recreatieoord de Messemaker. De Stichting Kindervreugd exploiteerde de Messemaker met speeltuin, kinderbad, camping, restaurant en midgetgolfbaan. En niet alleen dit, de stichting organiseerde ook bus-, boot- en treinreizen voor de jeugd, evenals de intocht van Sinterklaas, het vertonen van speelfilms in de Schouwburg, sportdagen en zo nog wat meer.

Volgende week Avontuur Kindervreugd, hoe een groep vrijwilligers zich jarenlang met hart en ziel inzette voor de Cuijkse jeugd.

Doe nou maar gewoon….

De geschiedenis van de jaren ’60 en ’70 lijkt overvol aan dramatische momenten; conflicten, oproer en opstand. De wereld leek wel bevolkt door nozems, rockers, punkers en boze studenten. Dat is een enigszins vertekend beeld, de kleine luyden leefden hun gewone leventje. Kinderen braaf op school, vader werkend voor het papieren loonzakje, moeder met keukenschort in het huishouden (en ’s avonds naar de moedermavo), warm eten tussen de middag, de waslijn in de tuin, lachen om Snip & Snap en op woensdagmiddag met de kleintjes naar de speeltuin.

Of zoals Will Durant ooit schreef: ‘de geschiedenis is als een rivier met zijn oevers. Veel wetenschappers concentreren zich op het bloedige water dat zo vaak door de rivier stroomt. Maar zien niet dat op de oevers mensen toch altijd blijven voortbouwen aan hun bestaan’.  Zo ook in het Land van Cuijk. Volgende week meer.

Honger naar houvast

“Hoe komt het dat ik ben wie ik ben?”.

Er bestaan tegenwoordig weinig zekerheden, we kunnen bijna nergens meer terecht met ‘zijnsvragen’. Terwijl we wel een behoefte hebben aan een vorm van houvast. Voorheen vonden we dat in kerk, geloof of een ideologie. Maar die zijn voor velen weggevallen. Er is een leegte ontstaan, een horror vacui, want mensen kunnen nu eenmaal niet leven met twijfel, onzekerheden en onbeantwoorde vragen. We hebben een nieuwe kerk nodig. Interessant is de toegenomen belangstelling voor geschiedenis en erfgoed; de populariteit van musea blijft groeien, historische boeken gaan als warme broodjes over de toonbank en er is een ware hausse aan canons. Zij bieden een nieuw houvast met boeiende en interessante verhalen, herkenbaar voor iedereen en zij vervullen die functie voor alsmaar grotere en bredere groepen.

Verhalen over onze eigen cultuur, daar willen mensen graag meer over weten. Daarom wordt de CuijkseCanon regelmatig uitgebreid met vensters, om u te laten zien waar wij de erfgenamen van zijn. Volgend week alvast een voorproefje van een nieuw venster dat begin maart gepubliceerd wordt.