Het zwartepieten van een kinderfeest

‘Seksistische’ sprookjes en ‘racistische’ kinderfeestjes, hoe is het toch zo ver kunnen komen?

Ouderen die een kinderfeest misbruiken om misstanden uit het verleden uit te vechten, ouderen die bij voorbaat in de gevangenis opgesloten worden om een aanslag op Sinterklaas te voorkomen, ouderen die met elkaar op de vuist gaan tijdens een kinderfeest, ouderen die zelf als kind heerlijk cowboy en indiaantje gespeeld hebben, maar het nu niet meer gunnen aan hun kinderen, ouderen die … ach.

De VARA had ooit een briljant programma, ‘de stratemaker op zee show’. In dit programma waren de ouders dom en wisten de kinderen het veel beter. Ouders werden zelfs af en toe op het matje geroepen: “Zul je dit nooit meer doen mama/papa? Beloofd”?

Sinterklaas en zwarte Piet zouden graag zien dat dat programma weer terugkomt op TV, prime-time!

Sinterklaas in de Korte Molenstraat.

Voor iedereen die Sinterklaas en zwarte Piet een warm hart toedraagt, geniet met volle teugen van het komende Sinterklaasfeest. Een kinderfeest dat zelfs gevierd wordt als er geen kinderen meer bij zijn!

En dat al 700 jaar lang.

Voor wie toch niet wil luisteren, die gaat….

Extra’s – Immaterieel Cultureel Erfgoed – de Sint op Cuijkse bodem

http://cuijksecanon.nl/de-sint-op-cuijkse-bodem/

De dood van een orgelman

Waarin Cuijk geconfronteerd wordt met de raadselachtige verdwijning van een bekende Cuijkenaar en denkt dat er lijken onder de vloer van een kapsalon liggen.

Nederlanders zijn dol op online-shoppen, maar even zo goed willen ze op zaterdag in de stad lopen, winkelen is leuk, het is een activiteit die in de mens is verankerd. Zo af en toe hoor je dan ook nog een oud muziekinstrument, het draaiorgel. In veel steden kom je nog een orgelman tegen, in Cuijk niet meer. Wat is er gebeurd?

Extra’s – Kuukse Minse – De dood van een orgelman

Café De Blijde Ontmoeting

Waarin u kennismaakt met de broeders van de natte gemeente in Cuijk en leert hoe je een avond gratis kunt drinken.

Tegenwoordige cafés zijn eerder flexwerkplekken dan kroegen. Het bier heeft plaatsgemaakt voor caffè latte, het biljart voor de laptop. Daar zitten dus allemaal mensen te werken, nijver volkje. Sommigen hebben heimwee naar de bruine kroeg waar mensen hun biertje dronken en een kaartje legden onder het genot van een vers sigaretje. Te laat, andere tijden zullen we maar zeggen.

 

Extra’s – Op zoek naar de verloren tijd – Café De Blijde Ontmoeting

De schrijver en de kiezelsteentjes

Alhoewel de maakbaarheidsillusie steeds zichtbaarder wordt heeft de mens een oerneiging alles naar zijn hand te zetten. Sinds we rechtop lopen grijpen we in op onze omgeving. En in wat voor een ellende we ook terechtkomen, we proberen er altijd weer iets van te maken. Dat interesseert me en daar schrijf ik over. 

De grote verhalen uit ons verleden zijn bekend, ik schrijf op wat anderen laten liggen. De canon van Cuijk gaat vooral over mensen van wie wij de wereld hebben overgenomen en over voorwerpen die hun waarde vooral danken aan de verhalen en herinneringen die erachter schuil gaan.

Ik schrijf niet wetenschappelijk, eerder narratief. Iets voorbij de waan van de dag ook, niet alles is wat het lijkt. Het gaat ook niet over boegbeelden, bijzondere mensen vind je overal, doorgaans ook nog eens met een natuurlijke wijsheid in pacht. 

In de canon van Cuijk verhalen over voorwerpen die nooit in een museum zullen geraken en over mensen die nooit beroemd worden, maar die toch leuk zijn om te vertellen.

U mag de verhaaltjes zien als kiezelsteentjes. Klein Duimpje stooide deze om de weg naar huis terug te vinden. U helpt het de weg terug te vinden in uw geschiedenis. Want zonder kiezelsteentjes verdwalen we en weten we niet meer wie we zijn, waar we vandaan komen of waar we naartoe willen.

START – De schrijver

Een verre voorouder en de schrijver

Een verre voorouder en de schrijver

 

Zomertijd

Was er vorig jaar al geruzie over de zomer- dan wel wintertijd (weet u het nog, wat wordt het nu?), dit jaar zorgt de zomer weer voor gesteggel. Is het eens een paar dagen warmer dan 30 graden, duiken er opeens allerlei apocalyptische doemscenario’s op; weer stijgt de zeespiegel verder, extreem weer, hittegolven nog heter, moessons nog natter enz. Terwijl we vroeger toch zo blij waren als de zon een paar dagen scheen.

Een kleine terugblik op de zomermarkten in Cuijk, met vooral foto’s, die zeggen genoeg. Mooie zomer, geniet ervan en tot september.

Extra’s – Op zoek naar de verloren tijd – Zomermarkt Cuijk

Scouting Cuijk

welpen, leidsters ca 1947

Gilwelltekens, maankompas, trekmes, tuidraden, epaulet, vuurboog en paklijst. Voor sommige misschien codetaal, anderen kunnen het uittekenen. Uitrusting en gereedschap van scouts, behorende tot een organisatie die al meer dan honderd jaar bestaat. Ook in Cuijk nog steeds volop aktief. Met behulp van een paar stafleden een venster over scouting in Cuijk, van de oprichting net na de oorlog tot de grote fusie in 1973. In ongeveer duizend woorden een klein overzicht, met veel foto’s.

Extra’s – Immaterieel Erfgoed – Scouting Cuijk

Bezetter en bevrijder bespied

Wij kunnen het ons niet voorstellen hoe het is in een oorlogsgebied te leven. Geschiedenisboeken beschrijven doorgaans de gebeurtenissen abstract; aantallen doden en gewonden, opmars van het leger, successen en verliezen etc. Maar hoe vergaat het de ‘gewone man en vrouw’? Hoe komen die de oorlog, of beter, de dag door? Het aantal personen dat de Tweede Wereldoorlog meegemaakt heeft en er nog over kan vertellen neemt zienderogen af.

Zo af en toe stuit je op een juweelte; een dagboek of brieven uit de oorlog. Antoon van den Berg, wonende op het Hagelkruis in Cuijk, heeft de laatste dagen van de oorlog in zijn eigen woorden , met spelfouten en al, vastgelegd. Een oorlogsdagboek geschreven door een persoon die het overkomt. Zijn verslag van die menselijke catastrofe is nuchter en met aandacht voor de dagelijkse bezigheden. Leven en oorlog lopen door elkaar! Zijn verhaal lezende besef je eens te meer dat de mens een oerdrang heeft tot overleven, om er in iedere omstandigheid maar weer iets van te maken. Sinterklaas wordt gevierd en zoals Antoon schrijft op 27 december 1944: ”Zoo zachtjes aan wend men aan alles, ook aan ’t levensgevaarlijke”.

De aftocht van de Duitser en de intocht van de bevrijder, door Antoon van den Berg.

Moderne Tijd – Cuijk 40-45 – Bezetter en bevrijder bespied

Unieke dagboekfragmenten uit WO II

Zondagavond 3 september 1944: “Gij weet dat de bevrijding voor de deur staat”, klinkt het uit de luidsprekers van Radio Oranje.  Maandag 4 september verkondigt premier Gerbrandy dat “ ..de geallieerde legers de Nederlandse grens overschreden hebben..”. Dat bleek niet waar, maar was voor de Duitsers en collaborateurs voldoende reden om de dag daarop op de vlucht te slaan, het is dan ‘Dolle Dinsdag’.

Wellicht heeft Antoon van den Berg dit aangegrepen om in de pen te klimmen en de gebeurtenissen in Cuijk e.o. aan het papier toe te vertrouwen, waarvoor dank. Zo krijgen we een mooie schets van de bevrijding van Cuijk, in 2019 vijfenzeventig jaar geleden. Antoon woonde op het Hagelkruis, waar nu de Cuijkse Stier (Exporum) staat. Van daar uit had hij een goed zicht op de bewegingen van de troepen en de beschietingen. Volgende week enkele passages uit zijn dagboek.

De veldwachter

Voor de meeste Nederlanders betekende de olympische zomer van 1928 een opwindende kennismaking met de moderne wereld. Ze proefden voor het eerst Coca-Cola, zagen voor het eerst een neger, aten exotisch voedsel zoals Italiaans ijs en Belgische frites! Op 28 juli liep de hele wereld door de poort van het gloednieuwe Olympisch Stadion. Op de tribunes zag sportjournalist Leo Lauer ‘mensch-gewriemel’. Op het veld zag hij ‘Egyptenaren met hun fez. Zoo van sigarettendoosjes afgeloopen’, ‘Schotten met de doezelzakken onder den arm’, ‘Iersche dwergjes’, ‘eenige chocolademannen’.

Voor de meesten een enthousiaste ontmoeting met de rest van de wereld. Maar er was ook weerstand. Voor het eerst deden vrouwen mee aan de atletiek- en turnwedstrijden. Een doorn in het oog van de protestanten. ‘De vrouw, door de sportmanie aangegrepen, verliest haar gevoel voor kieschheid. Dat wat haar siert, dreigt te verdwijnen,’ vond de Anti-Revolutionaire Partij.

En de olympische wielrenners konden niet zo maar de weg op. Officieel moest elke fiets een belastingplaatje hebben (!) en wedstrijden op de weg waren toen nog verboden. Levensgevaarlijk. Bovendien waren er nogal wat burgemeesters tegen de blote benen van de renners. ‘Naaktfietsen’ heette dat. Het kwam voor dat veldwachters hun sabel tussen de spaken staken om de renners aan te houden.

De veldwachter, handhaver van de openbare orde. Was het hebben van gezag en respect ook toen al geen eenvoudige zaak, in de zomer van 1928 is het allemaal goed gekomen. Maar hoe ging dat in Cuijk, hoe werden de burgers hier in het gareel gehouden?

 

Moderne Tijd – De Veldwachter

Van nachtwacht tot pliesie

Wat (of wie) is er nodig om de overlast  van boeven en nihilisten of het geweld van anarchisten  te bestrijden? Volgende week een venster over de bromsnorren van Cuijk.

Personen op de foto slechts ter illustratie, voor zo ver bekend hebben zij nooit in het “kroetegat’ gewoond.