Gelukkig in een gesticht

Oktober is de Maand van de Geschiedenis, met dit jaar als thema ‘geluk’. Daar sluiten wij ons graag bij aan met een verhaal over het Liefdesgesticht in Cuijk.

Het Liefdesgesticht is misschien wel de eerste multifunctionele accommodatie van Cuijk geweest, bewoond door de Zusters van Liefde. Zij hebben zich honderdzeventig jaar ingezet voor de Cuijkse gemeenschap. O.a. voor een goed verzorgden ouden dag, lichamelijk en geestelijk. Pionierswerk door de Zusters van Liefde.

De overige goede werken leest u in de eerste van een drietal vensters (Liefdesgesticht – Porta Caeli – Maartenshof) over de bejaardenhuisvesting/ouderenzorg in Cuijk.

Moderne Tijd – De ouderenzorg in Cuijk – Gelukkig in een gesticht

Huidige zorgcentrum Castella

Wonen en werken aan de Heilige Lijn

Veel oog voor cultureel erfgoed was er eind twintigste eeuw niet. De tijdspanne dat men het ook een goed plan vond om historische binnensteden plat te bulldozeren om er Hoog Catharijnes neer te zetten.  Ook station Cuijk zou in 1975 vervangen worden door laagbouw, daar heeft men, na hevige protesten van de Cuijkse bevolking, van af gezien.

Veel andere gebouwen aan de Maaslijn hadden dit geluk niet, vandaar een nieuw verhaal in de serie ‘Gebouwen die nog maar namen lijken’, onder extra’s.

Spoorhuisje Nr. 24 stond op de weg naar Haps

‘Il vient de loin’ (Constant Gabriël)

Paul_Gabriël_il vient de loin

‘Il vient de loin’ (Constant Gabriël) Kröller-Müller Otterloo

 

 

 

Zomeravond op de velden

en de verre treinen kan men horen

“Elegie’, Maurice Gilliams 1921

Met name de Tweede Wereldoorlog heeft van de ‘Bosatlasgrens’ een sociale grens gemaakt, maar mondjesmaat worden er weer pogingen ondernomen de contacten tussen de Nederlandse en Duitse grensregio’s te herstellen. Tot en met het begin van de twintigste eeuw was er nauwelijks sprake van een grens, over en weer werd er gewerkt, gefeest, gehuwd en gereisd. Dat laatste ook per spoor, van het land van Cuijk uit zo de Niederrhein in, en verder. Dwars door het land van Cuijk liep een spoorlijn, onderdeel van de internationale verbinding Londen – Berlijn – Sint Petersburg. Moderne Tijd – ‘dat Duitse lijntje’, een verlopen dienstregeling.

Hij komt van ver, uit het niets, en rijdt op volle snelheid het Land van Cuijk binnen, de stoomtrein.

IMG_4194kopie

Het geheugen van het land I

Gajus Julius Caesar in Commentarii Rerum in Gallia Gestarum (Commentaren op de gebeurtenissen in Gallië), beter bekend als de Bello Gallico (Commentaren over de Gallische Oorlog), boek II-17: “…hadden zij jonge boomen gekapt en neergebogen, zóó dat die aan de zijden nog talrijke takken lieten ontspruiten, en daartusschen plantten zij braam- en doornstruiken. Op die wijze vormden deze heiningen bolwerken, alsof ’t wallen waren, door welke men niet alleen niet binnendringen, maar zelfs met den blik niet doordringen kon.” Uit het Latijn 
door 
Dr. J. J. Doesburg.

Voor de geboorte van Christus geschreven, misschien wel de oudste schriftelijke vermelding van het Land van Cuijk. Volgende week meer…

Het Amerika Museum

Nog niet zo lang geleden was er in Cuijk een etnografisch museum, het Amerika Museum. Dit was een klein, maar zeer bezienswaardig museum dat zich, als enige in Nederland, volledig toelegde op de oorspronkelijke culturen van het Amerikaanse continent. Een museum over mensen. Jammergenoeg is het dit museum niet gelukt zich aan te sluiten bij Het Nationaal Museum van Wereldculturen (Afrika Museum, Tropenmuseum en Museum Volkenkunde).

Om het geheugengat te dichten een venster over dit bijna vergeten museum. Extra’s – Op zoek naar de verloren tijd – Het Amerika Museum.

Museum Volkenkunde Leiden

Museum Volkenkunde Leiden foto Hans Peters

Het Museum Volkenkunde bezit een grote collectie artefacten die stuk voor stuk een menselijk verhaal vertellen. Vlak bij station NS Leiden.

St.-Antonius en Martinusgilde Cuijk

Activiteiten van de gilden vormen een belangrijke uiting van de regionale cultuur. Zij verzorgen eigen culturele evenementen en leveren een bijdrage aan plaatselijke feestelijkheden. Ook kunnen ze het historisch karakter van bepaalde manifestaties benadrukken. In het land van Cuijk bestaan al sinds de middeleeuwen schuttersgilden. Waar de andere gilden verdwenen, met name door toedoen van Lodewijk Napoleon, bleven zij bestaan. Een tijdlang sluimerend, maar begin 20ste eeuw weer uit hun slaap gewekt in de hausse van algemene herwaardering van de Brabantse identiteit.

Extra’s – Immaterieel Cultureel Erfgoed – Het St.-Antonius en Martinusgilde Cuijk

gildetochtschieten

Het grootste zandgat van Nederland

Tussen de Maas, de A73 en de provinciale weg N321 ligt een gebied dat een waterrijke historie heeft. In oude tijden vroeg men zich weleens af of dit een stuk van de Maas was dat af en toe droogvalt of land dat regelmatig onder water staat.

Nu ligt er een mammoetplas, de Kraaijenbergse plassen, kortweg ‘de Kraai’. Een korte historie waarbij we u alle heisa rondom de politieke besluitvorming maar besparen. Onder extra’s, Water voor water.

Het promotiebord voor de Kraaijenbergse Plassen op de keersluis haven Katwijk

Feest aan de Maas

Cuijk heeft een zekere reputatie hoog te houden wat betreft feesten. Denk aan het de Kuukse elfkroegetocht met de carnaval en het VierdaagseFeest in de zomer. In het verleden kende Cuijk eenmalige grote feesten: ‘Cuijk 2000 jaar’, de ‘Sesamfeesten’ en de ‘Havenfeesten’. Over dat laatste een nieuw venster in de serie verhalen over (het leven aan) de Maas. Onder extra’s, Over-leven aan de Maas, Feest aan de Maas.